ความจริงจากชื่อ "พวกเปีย": ไม่ใช่แค่ทองเหลือง แต่คือหมู่บ้านช่างพิณเปี๊ยะ
หลานๆ เคยสงสัยไหมครับว่าทำไมวัดแถวคูเมืองด้านทิศใต้-ตะวันตกเฉียงใต้ถึงขึ้นต้นด้วยคำว่า "พวก" เต็มไปหมด—ทั้งวัดพวกช้าง วัดพวกหงส์ วัดพวกแต้ม และ วัดพวกเปีย คำว่า "พวก" ในภาษาล้านนาหมายถึงกลุ่มช่างหลวงหรือหมวดชุมชนอาชีพเฉพาะทาง ส่วนวัดพวกเปียนั้น แม้หลายคนจะจำปะปนกับย่านช่างทองเหลืองใกล้ประตูสวนปรุง แต่วงการประวัติศาสตร์ท้องถิ่นยืนยันตรงกันว่าชื่อเดิมคือ วัดพวกเปี๊ยะ หมายถึงกลุ่มช่างทำและนักดีด พิณเปี๊ยะ เครื่องดนตรีสายโบราณที่ต้องประคองกะโหลกพิณแนบหน้าอกเวลาบรรเลง ก่อตั้งขึ้นราว พ.ศ. 2040 ก่อนเสียงจะเพี้ยนเป็น "พวกเปีย"
ส่วนเรื่องเครื่องทองเหลืองที่ติดอยู่กับละแวกนี้นั้น ก็มีรากความจริงอยู่คู่กันครับ เพราะในซอยชุมชนเดียวกันแถบประตูสวนปรุง–บำรุงบุรี–ทิพย์เนตร เต็มไปด้วยหมู่บ้านช่างโลหะและงาน คัวตอง (งานตีและฉลุลายแผ่นทองเหลืองประดับวัดอย่างวัดพวกแต้มที่อยู่ใกล้ๆ) รวมถึงช่างหล่อหมุดสาย กระเดื่อง และชิ้นส่วนโลหะประกอบพิณเปี๊ยะกับเครื่องบูชาในวัด แถมยังมีชาวมอญและไทใหญ่ที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานช่วงฟื้นฟูเมืองสมัยพระเจ้ากาวิละช่วยสืบสานศิลปะปูนปั้นให้วัดแถบนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เดินเข้าวิหารแล้วต้องเงยหน้ามองซ้ำ: เจดีย์สีทองอยู่หลังพระประธาน!
วัดพวกเปียตั้งอยู่ริมถนนทิพย์เนตร (ใกล้แยกประตูสวนปรุงและแนวถนนบำรุงบุรี) ดูจากข้างนอกอาจเหมือนวัดชุมชนเงียบๆ หลังหนึ่ง แต่พอถอดรองเท้าก้าวพ้นประตูพระวิหารเข้าไป คุณจะเจอผังสถาปัตยกรรมที่แทบไม่ค่อยพบในเชียงใหม่ครับ
- พระเจดีย์ภายในพระวิหาร: แทนที่จะตั้งองค์เจดีย์อยู่นอกอาคารกลางแจ้งเหมือนวัดทั่วไป ที่นี่ก่อสร้าง องค์พระเจดีย์สีทองซ้อนอยู่ภายในพระวิหารด้านหลังองค์พระประธานโดยตรง ล้อมด้วยภาพจิตรกรรมและลวดลายปูนปั้นเทพพนมบนผนัง ดูขรึมขลังและอบอุ่นแปลกตา
- พระวิหารทรงล้านนายุคเจ้าอินทวโรรส: ตัววิหารหลวงหลังคาลดหลั่นสองชั้นสองตับ หน้าบันประดับลายพรรณพฤกษาบนพื้นกระจกสีฟ้าสดใส ได้รับการบูรณะใหญ่เมื่อปี พ.ศ. 2446 ในสมัยเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 7 ด้านล่างพระประธานยังประดิษฐาน พระเจ้าทันใจ ให้สักการะด้วย
- บันไดนาคและสิงห์ปูนปั้น: ซุ้มประตูทางเข้าและราวบันไดวิหาร-อุโบสถประดับปูนปั้นพญานาคและสิงห์ศิลปะล้านนาที่มีลวดลายอ่อนช้อย ควรเดินชมรอบวัดช้าๆ สักสิบห้านาทีก่อนออก
วางแผนเที่ยวเชียงใหม่? จองโรงแรมทำเลดีล่วงหน้าได้ราคาถูกกว่า
เช็คห้องว่างและดีลลับบน Agoda พาร์ทเนอร์ทางการของ Terra Lanna การันตีราคาต่ำสุด ยกเลิกฟรีก่อนเข้าพัก จองก่อนจ่ายทีหลัง พร้อมสะสม Agoda Cash ทุกการจอง
ตำแหน่งที่ตั้งที่ชัดเจน (ทิพย์เนตร–สวนปรุง) เวลาเปิด และวิธีเดินถึง (2026)
เพื่อให้ไม่ขับรถวนหลงตรงสี่แยกโรงพยาบาลสวนปรุง ลุงคำปักหมุดพิกัดเป๊ะๆ ให้เลยครับ
- ที่ตั้งและเวลาเปิด: ตั้งอยู่ริม ถนนทิพย์เนตร ต.หายยา อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ห่างจากคูเมืองด้านนอกตรงประตูสวนปรุงและถนนบำรุงบุรีเพียงไม่กี่ร้อยเมตร เปิดทุกวันเวลา 06:00 – 18:00 น. ไม่มีค่าเข้าชม
- วิธีเดินทาง: เดินจากแยกประตูสวนปรุงหรือ เส้นทางเดินเที่ยวเมืองเก่าเชียงใหม่ ฝั่งทิศตะวันตกเฉียงใต้ข้ามคูเมืองออกมานอกเวียงเพียง 5–7 นาที หรือถ้านั่งรถแดงจากกลางเมือง (เช่น ย่านท่าแพ) ค่ารถคนละ 30–40 บาท บอกลง "ประตูสวนปรุง" แล้วเดินเลี้ยวเข้าถนนทิพย์เนตรอีกอึดใจเดียว เรียก GrabCar ราว 60–90 บาท
- มารยาทเข้าชม: แต่งกายสุภาพ ไม่เปิดไหล่-ไม่สั้นเหนือเข่า ถอดรองเท้าหน้าวิหาร และลดเสียงพูดคุยเพราะเป็นวัดขนาดกะทัดรัดที่พระเณรใช้ปฏิบัติกิจสงบตลอดวัน
ลัดเลาะย่านช่างโบราณทิพย์เนตร – วัวลาย – ประตูเชียงใหม่
ถ้าคุณชอบเรื่องชุมชนสล่าโบราณ วัดพวกเปียคือจุดเริ่มต้นที่ดีมากครับ เดินจากถนนทิพย์เนตรลัดซอยไปทางทิศตะวันออกไม่ถึง 10 นาทีก็จะทะลุเข้าถนนวัวลาย ไปต่อที่ วัดหมื่นสารย่านเครื่องเงิน และ วัดศรีสุพรรณ ได้ต่อเนื่องแบบไม่ต้องพึ่งรถยนต์เลย
หรือถ้าอยากย้อนเข้าในคูเมืองทางถนนบำรุงบุรี–พระปกเกล้า เพื่อไปชมซากมหาเจดีย์กลางเมืองที่ วัดเจดีย์หลวง แล้วปิดท้ายมื้อเที่ยงหรือมื้อเย็นที่ ร้านเฮือนเพ็ญ ก็เดินถึงกันภายใน 15–20 นาที ย่านมุมตะวันตกเฉียงใต้ของคูเมืองนี่แหละที่ซ่อนจิตวิญญาณช่างฝีมือล้านนาเอาไว้แน่นที่สุด
คำแนะนำจากลุงคำก่อนก้าวเข้าซุ้มประตู
วัดพวกเปียไม่ได้โอ่อ่าแบบวัดหลวงประจำรัชกาล แต่ทันทีที่คุณเปิดประตูวิหารเข้าไปแล้วเห็นองค์พระเจดีย์สีทองตั้งสงบอยู่เบื้องหลังพระประธาน ใต้โครงหลังคาไม้เก่าแก่ที่บูรณะไว้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 คุณจะรู้ทันทีว่าบางทีเพชรเม็ดงามของเชียงใหม่ก็ซ่อนอยู่ในวัดหมู่บ้านช่างดนตรีและช่างโลหะเล็กๆ ริมถนนทิพย์เนตรนี่เอง
วางแผนเที่ยวเชียงใหม่ · บริการจองผ่านพันธมิตรทางการ
เปรียบเทียบราคาที่พัก เดย์ทัวร์ ตั๋วเครื่องบิน และรถเช่าล่วงหน้า เพื่อรับข้อเสนอที่ดีที่สุด พร้อมสิทธิ์ยกเลิกฟรี: